ایدهٔ آلفاپیکو از همین ماه شکل گرفت؛ جایی که قصد داشتیم فروشگاهی برای اکانت‌های دیجیتال بسازیم. پروژه در حد طرح و برنامه‌ریزی موند و هرگز وارد مرحلهٔ اجرا نشد، اما همین نقطه اولین جرقه‌ای بود که مسیر شکل‌گیری برند آلفاپیکو رو روشن کرد و الهام‌بخش مراحل بعدی شد.

در این مرحله تصمیم گرفتیم آلفاپیکو رو به‌عنوان یک وبلاگ تکنولوژی راه‌اندازی کنیم. رابط کاربری طراحی شد و هدف این بود که با تولید محتوای باکیفیت و جذب بازدید، از طریق تبلیغات درآمدزایی بشه. اما بعد از مدتی فهمیدیم مدل درآمدی پایدار نیست و پروژه متوقف شد تا مسیر تازه‌ای برای آینده پیدا کنیم.

بعد از چند ماه توقف، آلفاپیکو با ایده‌ای جدید برگشت این بار به‌عنوان فروشگاه قالب و افزونه وردپرس. طراحی حرفه‌ای‌تری ساختیم، سیستم پرداخت و احراز هویت راه افتاد و چند محصول هم منتشر شد. با اینکه از نظر فنی پروژه کامل‌تر بود، اما روح خلاق و آموزشی مدنظر ما توش حس نمی‌شد. همین باعث شد کم‌کم مسیر «آلفاپیکوی آموزشی» شکل بگیره و نگاه‌مون به سمت آینده‌ای عمیق‌تر با محوریت هوش مصنوعی بره.

با تمرکز روی آموزش برنامه‌نویسی و توسعه وب لانچ کردیم، حتی تونستیم نزدیک به ۸۰ یوزر جذب کنیم. با اینکه قدم بزرگی بود، اما فهمیدیم هنوز نوآوری کافی تو مدل آموزش‌مون وجود نداره، و همین نقطه شروع مسیر ری‌برند بود تا بریم و قدرتمند تر برگردیم و برند رو بهتر کنیم.

حالا آلفاپیکو با یه هویت تازه برگشته؛ تمیزتر، متمرکزتر و پر از نوآوری. دوره‌های جدیدمون به‌جای آموزش خشک، با هوش مصنوعی تلفیق شدن تا ذهن برنامه‌نویس‌های نسل جدید رو بسازن.هدف الان واضحه: تربیت برنامه‌نویس‌هایی که روی لبهٔ تکنولوژی، همراه با هوش‌مصنوعی یاد می‌گیرن و خلاق‌تر عمل می‌کنن.